Recensie NBD Biblion

De bibliotheek

Door PUMBO werd mij aangeraden twee exemplaren van mijn boek op te sturen naar NBD Biblion. Deze instelling verzorgt de aankoop van boeken voor de bibliotheken. Zij zorgen voor een recensie van je boek, al noemen zij dat een aanschafsuggestie. Of, zo je wilt, een niet-aanschaf suggestie. Maar als alle bibliotheken in Nederland een exemplaar van je boek in de collectie opnemen, nou dan heb je toch een aardige basis. Als je boek ongeschikt geacht wordt, krijg je de twee toegezonden exemplaren binnen een paar weken terug. Na 6 weken had ik nog niets terug ontvangen dus ik begon redelijk optimistisch te denken dat de bibliotheken¬† na 2 tot 3 maanden, zo beloofde Biblion, wel tot aanschaf van een leuk aantal zouden overgaan. Maar ik merkte niets. Tot ik weer eens op Bol.com keek of er misschien reacties waren. Tenslotte waren er al een aantal boeken via deze site verkocht. En toen zag ik een recensie van ene heer Drs. E.Wigchert op de pagina met mijn boek staan. Ik natuurlijk heel nieuwsgierig. Na een paar regels lezen werd ik al wat wantrouwig. Het was, licht gewijzigd, zo’n beetje mijn eigen flaptekst waar de recensie mee begon. Mijn stijl beviel de heer Wigchert kennelijk niet zo erg. Wellicht was hij meer gericht op echte literatuur en niet op mijn makkelijk lezende lectuur. Maar toen hij een opmerking maakte als deze: “Oostenrijk komt er slecht vanaf: een land van oplichters en geldwolven in de toeristenindustrie”, begon ik toch enigszins boos te worden. Voor een dergelijke opmerking is in het boek geen grond te vinden. In de eerste plaats speelt het zich niet af in heel Oostenrijk maar slechts rond de W√∂rthersee, en in de tweede plaats zijn de termen oplichters en geldwolven ontsproten aan het brein van de heer Wigchert zelf.

Dus maar eens gaan zoeken op het internet. Allereerst maar eens gekeken op de site van “TZUM” waar ik reeds meerdere keren kritische noten had gelezen. Een aantal recensenten van Biblion, en ik neem aan dat het hierbij lang niet om allemaal gaat, zouden misschien door Wim Kan als hij nog geleefd had, gekwalificeerd zijn als: “zeer capabel”. Men is, zo blijkt ook uit andere bronnen dan alleen “TZUM” zeer kritisch ten opzichte van een deel van de ‘recensenten’. De recensies kunnen een boek of een gedichtenbundel maken of breken. Kennelijk is er niemand die in staat is het systeem van aanschaffen waar al minstens sinds 10 jaar door de schrijvende en publicerende zijde met grote regelmaat bezwaar wordt aangetekend, het tij te doen keren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *